Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
19 avril 2009 7 19 /04 /avril /2009 17:17

L’HISTOIRE DES TABLEAUX DE JÉSUS MISÉRICODIEUX peints par Adolf Hyla à Cracovie-Lagiewniki (Pologne)
En 1943, dix ans après la réalisation du premier tableau de Jésus Miséricordieux à Vilnius (Lituanie) et cinq ans après le décès de sainte Faustine à Cracovie (Pologne), un peintre, Adolph Hyla s’est adressé à la Congrégation des sœurs de Notre-Dame de la Miséricorde à Cracovie. Il désirait réaliser un tableau qu’il voulait offrir à la chapelle des soeurs en tant qu’ex-voto pour remercier le Seigneur d’avoir épargné sa famille durant la Seconde Guerre mondiale. Les sœurs lui ont proposé de peindre un tableau de Jésus Miséricordieux. Elles ont présenté à l’artiste comme modèle, la réproduction du premier tableau, peint par Eugène Kazimirowski avec la collaboration de sainte Faustine. Elles lui ont montré également la description du tableau contenue dans le Petit Journal de sainte Faustine. Cependant, le peintre a réalisé un tableau à son idée. Comme les dimensions ne permettaient pas qu’il soit placé dans la chapelle des sœurs à Cracovie, la mère Irène Krzyzanowska lui en a commandé un autre. Ce dernier a été béni en janvier 1944 et placé dans la chapelle à Cracovie où il est toujours vénéré. Sur ce tableau la silhouette de Jésus Miséricordieux se détachait sur fond de prairies, avec des arbustes. Après l’intervention du l’abbé Sopocko, en 1954, le fond du tableau a été couvert d’une couleur foncée et sous les pieds du Seigneur on a ajouté un carrelage. Le tableau, offert par Adolf Hyla en tant qu’ex-voto, a été placé dans l’église du Sacré-Cœur à Wroclaw. Cette église est reliée à la maison des soeurs de Notre-Dame de la Miséricorde (voir Petit Journal, notes page 605, 606, 621). --------------------------------------------------------------------------------

Le premier tableau de Jésus Miséricordieux peint par Egène Kazimirowski à Vilnius avec la collaboration de sainte Faustine, s’est retrouvé, après la seconde guerre mondiale, sur le territoire de l’URSS où des milliers de gens, à cause de cruelles persécussions, pendant des dizaines d’années ont été obligés de cacher leur foi. Le tableau a dû également rester caché. La propagation en Pologne d’un autre tableau, a été peut-être providentielle pour détourner l’attention du tout premier tableau, „la Sainte Effigie” (comme l’a appelé le pape Jean-Paul II à Vilnius en 1993). A vrai dire, il n’existait pas, à l’époque, d’autres moyens pour sauver ce tableau. En outre, les restaurations du tableau, effectuées à plusieurs reprises, avec différentes couches de peinture, à l’époque, ont eu des effets néfastes sur son aspect. La couche de paraffine posée par le restaurateur, bien qu’elle ait protégé le tableau des effets néfastes de l’humidité, a modifié les couleurs d’origine. Tout cela a caché pendant longtemps la valeur artistique de l’œuvre. En 2003, après une restauration professionnelle, le tableau a retrouvé sa beauté et l’expression du message qu’il contient. La belle silhouette de Jésus Misericordieux apparaissant dans les ténèbres, attire l’attention de ceux qui Le prient sur la lumière des rayons de Miséricorde sortants du Cœur ouvert sur la croix.
“Je voyais ces deux rayons sortant de l’Hostie, les mêmes qui sont sur l’image, ils étaient étroitement unis, mais ne se confondaient pas…” (PJ, 344).

“...ces deux rayons indiquent le sang et l’eau – le rayon pâle signifie l’eau, qui justifie les âmes ; le rayon rouge signifie le sang, qui est la vie des âmes. Ces deux rayons jaillirent des entrailles de ma miséricorde, alors que mon cœur, agonisant sur la croix, fut ouvert par la lance” (PJ, 299).




Tableau peint en présence de sainte Faustine
(par Eugène Kazimirowski, Vilnius, 1934)

                                                                                                             Tableau peint après la mort de sainte Faustine
                                                                                                                (par Adolf Hyla, Cracovie, 1944) 

Le tableau peint par Adolf Hyla a sûrement joué un rôle considérable dans la propagation du culte de la Divine Miséricorde. Les témoignages des grâces reçues, par son intermédiaire, en sont la preuve. Cependant, sa popularité n’a pas amoindri la valeur du premier tableau réalisé à Vilnius, exactement comme l’a demandé le Seigneur Jésus. Ce tableau a pu enfin être exposé dignement au-dessus du maître autel du sanctuaire de la Miséricorde Divine à Vilnius. Entouré d’une incessante prière des religieuses et des pèlerins, il est offert à la vénération publique. (voir Tableau)


    de la présence Divine, de la prière et de la souffrance de sainte Faustine. Il a été réalisé en s”Mon regard sur cette image est le même que celui que j’avais sur la croix” (PJ, 326).
“J’ai vu aujourd’hui la gloire de Dieu se répandre par cette image. Beaucoup d’âmes obtiennent des grâces, même si elles n’en parlent pas publiquement. Bien que les vicissitudes de cette image soient de toutes sortes, Dieu en retire de la gloire, et les efforts de satan et des mauvaises personnes se brisent et sont anéantis. Malgré la méchanceté de satan la Miséricorde divine va triompher sur le monde entier et sera adorée par toutes les âmes” (PJ 1789). --------------------------------------------------------------------------------
Le premier tableau de Jésus Miséricordieux, installé depuis 1987, à l’église du Saint-Esprit à Vilnius (Lituanie), ne suscitait pas de grand intérêt ni chez pèlerins ni dans la hiérarchie écclesiale. Du fait de son exposition dans de mauvaises conditions, la toile du tableau a subi des changements néfastes. C’est seulment, depuis le mois de juillet 2001, avec l’accord du l’abbé Miroslaw Grabowski, curé de l’église du Saint-Esprit, que la Congrégation des Sœurs de Jésus Miséricordieux a pu prendre soin de ce tableau unique, d’une valeur inestimable. Cette congrégation entreprend, depuis des dizaines d’années, des démarches pour faire connaître le premier tableau de Jésus Miséricordieux, celui qui a été réalisé dans l’atmosphère a présence et avec sa collaboration. Grâce aux efforts et à la générosité des soeurs, en avril 2003, une restauration profonde a été effectuée. Elle a eu lieu dans la chapelle de la maison religieuse des soeurs à Vilnius. Toutes les retouches ont été éliminées. On a réparé les dommages et enlevé les taches dues à l’humidité et à l’essai pratiqué pour les faire disparaître avec des produits chimiques. La restauration a redonné au tableau son aspect original.


...................................................................................................................................;


Image hébergée par Casimages.com : votre hébergeur d images simple et gratuit 




red. Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego
Historia obrazu Jezusa Miłosiernego (II)

W sprawę malowania obrazu Jezusa Miłosiernego zaangażował się ks. Sopoćko. Wiedziony raczej ciekawością, jaki to będzie obraz, niż wiarą w prawdziwość widzeń św. Faustyny, prosił artystę malarza Eugeniusza Kazimirowskiego o namalowanie obrazu. Początkowo jednak ks. Sopoćko był zdecydowany, by oddać namalowanie tego obrazu w ręce Siostry Bernardynki, o której wiedział, że posiada warsztat malarski. Jezus jednak był innego zdania. Siostra Faustyna zapisała: Kiedy rozmawiałam z pewną osobą, która miała namalować ten obraz, ale dla pewnych przyczyn nie malowała go, usłyszałam podczas rozmowy z nią taki głos w duszy: pragnę, żeby była posłuszniejsza (Dz 354). Tak więc godnym malowania obrazu okazał się artysta malarz Eugeniusz Kazimirowski. W chwili gdy rozpoczynał pracę nad obrazem miał 61 lat, był znanym i cenionym malarzem, członkiem Towarzystwa Niezależnych Artystów. Jego wykształcenie obejmowało pięcioletnie studia w Krakowie w pracowniach Łuszczakiewicza, Axentowicza i Wyczółkowskiego. Jako stypendysta przebywał we Lwowie, a następnie w Monachium i Paryżu. Swoje kwalifikacje pogłębił jeszcze w Akademii św. Łukasza w Rzymie. Jego dorobek artystyczny stanowiły przede wszystkim portrety i pejzaże, ale sięgał także po tematy religijne. Zrządzenie Opatrzności sprawiło, że w 1934 roku ks. Sopoćko mieszkał przy klasztorze Sióstr Wizytek. Piętrowy dom znajdował się w ogrodzie owocowym — ul. Rossa 2. Ksiądz Sopoćko zajmował mieszkanie na piętrze, natomiast na parterze mieszkał przezacny Eugeniusz Kazimirowski, artysta malarz, który wykonał zamówiony (...) obraz Najmiłosierniejszego Zbawiciela według wskazówek s. Faustyny. Ksiądz Sopoćko częściowo wtajemniczył malarza w misję s. Faustyny i zobowiązał go do milczenia. Malowanie rozpoczęło się 2 stycznia 1934 roku od tego dnia s. Faustyna odwiedzała pracownię malarską przynajmniej raz w tygodniu. W czasie wizyty poprawiała robotę, wskazywała błędy, dopowiadała szczegóły. W malowaniu obrazu czynnie uczestniczył także ks. Sopoćko, który widząc niezadowolenie s. Faustyny z powstającego dzieła sam — na prośbę malarza — pozował ubrany w albę przepasaną sznurem. Siostra Faustyna — zapisał po latach ks. Sopoćko — uskarżała się, że obraz nie jest tak piękny jak w widzeniu, ale Zbawiciel miał powiedzieć, że wystarczy, jaki jest. Bardzo wymowna jest rozmowa s. Faustyny z Panem Jezusem na temat obrazu: rzekłam do Pana: Kto Cię wymaluje tak pięknym jakim jesteś? — Wtedy usłyszałam takie słowa: nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce Mojej (Dz. 313) Przed E. Kazimirowskim, mimo posiadanych przez niego umiejętności i pomocy s. Faustyny, stanęło wyjątkowo trudne zadanie. Malowanie pod dyktando oznaczało rezygnację z własnej artystycznej wizji, przekreślenie siebie na rzecz rzetelnego przekazu tego, o czym relacjonowała s. Faustyna. Ksiądz Sopoćko podkreślał, że Kazimirowski wykonał zamówienie ściśle według wskazówek s. Faustyny. Półroczne malowanie (do lipca 1934 r.) stało się okazją do bardziej wnikliwego odczytania treści obrazu. Sporne kwestie rozstrzygał sam Jezus. Mówił do s. Faustyny: spojrzenie moje z tego obrazu jest takie, jako spojrzenie z krzyża (Dz. 326). Z ukrzyżowaniem związane zostały także promienie wychodzące z niewidocznego na obrazie serca. Siostra Faustyna zapisała słowa Jezusa: te dwa promienie oznaczają Krew i Wodę — blady promień oznacza Wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony oznacza Krew, która jest życiem dusz (...). Te dwa promienie wyszły z wnętrzności Miłosierdzia mojego wówczas, kiedy Konające Serce Moje zostało włócznią otwarte na krzyżu (Dz.297). Ksiądz Sopoćko, idąc za nauką Ojców Kościoła, widzi w tych promieniach symbol sakramentów świętych. Blady promień oznacza usprawiedliwienie, dokonujące się w sakramencie chrztu i pokuty, a czerwony — wszystkie pozostałe sakramenty, z których każdy umacnia i wzbogaca życie Boże w duszy. Siostra Faustyna zaznaczyła w swoim Dzienniczku również taki szczegół dotyczących promieni, że łączą się one ściśle, ale pozostają niepomieszane. Sprawą kontrowersyjną okazało się także umiejscowienie na obrazie słów, jakie na polecenie Jezusa miały być inskrypcją. Ksiądz Sopoćko przez pewien czas zamierzał nawet zmienić ich treść. Przewidywał, iż taka inskrypcja powinna raczej brzmieć: Jezus, Król Miłosierdzia. Dopytywał w tej sprawie s. Faustyny, a ona pytała Pana Jezusa. Oto efekt tej rozmowy: w pewnej chwili zapytał mnie spowiednik, jak ma być umieszczony ten napis, ponieważ to wszystko się nie mieści na tym obrazie (...). Jezus mi przypomniał, jako mi mówił pierwszy raz, że trzy słowa muszą być uwidocznione. Słowa te są takie: Jezu, ufam Tobie! (Dz. 327). W dalszej części Dzienniczka s. Faustyna podkreśla słowa Jezusa: podaję ludziom naczynie, z którym mają przychodzić po łaski do źródła miłosierdzia. Tym naczyniem jest ten obraz z podpisem: Jezu, ufam Tobie! (Dz. 327). Tymczasem naczynie do czerpania łask, na długo po jego ukończeniu pozostaje niewykorzystane. Ksiądz Sopoćko umieszcza obraz najprawdopodobniej najpierw we własnym mieszkaniu (przy ul. Rossa 2), a po przeniesieniu do Sióstr Bernardynek 1 listopada 1934 r., zawiesza go w ciemnym korytarzu klasztornym i to przodem do ściany. Przyczyny takiego stanu wyjaśnia we Wspomnieniach: jakkolwiek namalowany obraz, nie zawierał zupełnie nowej treści (z wyjątkiem może promieni), jednak nie był skory do zawieszenia go w kościele, ze względu, że cała sprawa była jeszcze w toku badania przeze mnie. Ukryłem wtedy ten obraz w korytarzu klasztoru Sióstr Bernardynek, nie mówiąc nikomu o jego pochodzeniu. Ksiądz Sopoćko mógł mieć jeszcze jakieś wątpliwości do treści obrazu, czy raczej możliwości zatwierdzenia go przez metropolitę, ale Pan Jezus domagał się już przez s. Faustynę, by obraz był udostępniony ogółowi wiernych. W Dzienniczku s. Faustyny można odnaleźć wiele takich miejsc, m. in.: Powiedz spowiednikowi, aby obraz ten był w kościele wystawiony, a nie za klauzurą w klasztorze tym. Przez obraz ten udzielać będę wiele łask dla dusz, a przeto niech ma przystęp wszelka dusza do niego (Dz 590). Potwierdza to także notatka znaleziona we wspomnieniach ks. Sopoćki: S. Faustyna powiedziała, że Pan Jezus jest z tego ukrycia w korytarzu klasztornym niezadowolony i żąda przynajmniej zawieszenia tego obrazu w Ostrej Bramie na Triduum przed Niedzielą Przewodnią, jakie ma być urządzone na zakończenie jubileuszu Odkupienia w r. 1935 (Dz 590).

Partager cet article

Repost 0
Published by Soeurs Franciscaines de N Dame des Douleurs - dans Biographie
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Congrégation des Soeurs Franciscaines
  • Congrégation des Soeurs Franciscaines
  • : Congrégation vouée au service des malades,fondée en Pologne en 1881.Diffuse en permanence L'apostolat dans différents pays.
  • Contact

Bienvenue-Witamy

 Pieta-01.jpg         Bonjour à tous -Witamy         
Bienvenue à tous et à toutes .Merci pour votre passage sur notre site.La congrégation des soeurs Franciscaines de Notre dame des Douleurs oeuvre avec volonté et acharnement pour soulager et accompagner les plus meurtris par la vie,en leur prodiguant les soins physiques et spirituels nécéssaires à leur bien-être.

Dziękujemy wszystkim odwiedzającym nasze stronice internetowe za poświecony czas na przeglądnięcie artykułów i zapoznanie się z naszym posłannictwem i misją w Kościele. Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej zgodnie z charyzmatem Założycieli stara się służyć i pomagać ubogim,chorym i cierpiącym.
Zgromadzenie świadome ogromu pracy w tej dziedzinie, przychodzi z pomocą potrzebującym. Podejmuje dzieła z przekonaniem i oddaniem aby w miarę możliwosci poprawić i stworzyć lepsze warunki życia człowieka. 

Centre de soins infirmiers

      
Centre de soins infirmiers des Sœurs

29, rue du Marché
95160 Montmorency
Tel:01.39.64.75.40


Permanence au Centre:
de: 12h à 12h30
      16h à 17h
      19h à 19h30
Soins infirmiers à domicile sur RV

Place des Victimes du V2

95170 Deuil la Barre

Tel :01.39.83.15.52

 

Permanence :

de :   12h à 12h30

et de: 18h à 18h 30
Samedi et Dimanche sur RV

Soins infirmiers à domicile

Sur RV

Messes à Deuil et Montmorency

Messes dominicales à Deuil la Barre
Samedi à 18 h à Notre Dame

dimanche à 9h.30 
en l'église Notre Dame
Place des Victimes du V2
à 11h
en l'église Saint Louis
10 rue du Chateau

 

Messes dominicales à Montmorency

samedi à 18h30 à la Collégiale

dimanche à 10h

en l'église St.François

à 11h15

à la Collégiale

Visit from 10/09/07