Je crois......Wierze

Jésus, je crois en l’immensité de votre souffrance et de votre amour,

Qui a défait le mal et s’est opposé à la colère de l'homme,

Je crois que par le sacrifice de votre vie, vous avez racheté le monde,

Et par effacement de nos péchés, vous nous avez rapprochés du Père.

Je crois qu’après une nuit lourde de solitude, de trahison et de souffrance à Gethsémani,

vous avez remis votre vie entre les mains de votre Père, par amour pour nous et du monde entier.

Je crois que l'œuvre du salut s’est réalisée sur l'arbre de la croix,

pour relever le pécheur, quand il revient vers le Père avec confiance.

Jésus, je crois que votre corps a été déposé dans le tombeau,

On a roulé la pierre et placé des gardes.

Après les moments difficiles de douleur, de souffrance et d'agonie,

il y eut le temps de la Résurrection joyeuse.

Je crois, que la vérité de ta Résurrection, ô Seigneur,

Va devenir le fondement inébranlable de notre foi,

Je crois, qu'un jour en franchissant le seuil du tombeau vide,

Nous irons à votre rencontre dans la maison de notre Père.

S.Lydia Bargiel

    "Czyż Chrystus nie musiał tego cierpieć i wejść do swej chwały?"

Łk 24,26

Wierzę Jezu w ogrom Twojego cierpienia i miłości,

które pokonało zło i przeciwstawiło się ludzkiej złości,

Wierzę, że przez ofiarę z Twego życia świat odkupiłeś,

grzechy wymazałeś, do Ojca nas zbliżyłeś.

    Wierzę, że po ciężkiej nocy osamotnienia, zdrady i cierpienia Ogrojca,

oddałeś swe życie z miłości do nas i całego świata w ręce Twojego Ojca.

Wierzę, że dzieła zbawienia dokonałeś na hańbiącym drzewie krzyża,

by móc grzesznika podzwignąć, gdy się z ufnością do Ojca zbliża.

Wierzę, że umęczone Twe ciało Jezu, do grobu złożono,

kamień zasunięto, straże postawiono.

Po ciężkim czasie smutku, męki i konania,

nadeszła chwila radosnego Zmartwychwstania.

Wierzę że prawda o Twoim Zmartwychwstaniu Panie,

podstawą niezachwianej naszej wiary się stanie,

Wierzę, że kiedyś przekraczając progi grobu pustego,

wejdziemy na spotkanie z Tobą do domu Ojca naszego.

  S.Lidia Bargiel