Zmarl Ks.dr Tadeusz Smiech z Lyon

List ks Tadeusza

Powołanie, cierpienie i co dalej.....

Sens cierpienia odnalazłem dzięki słowom Marthe Robin, mistyczki XX wieku, która swoje cierpienie złożyła jako ofiarę dla Chrystusa.

"Nie zadajmy sobie cierpień, ale jeśli już one przychodzą same, nieśmy je dzielnie, jak Maryja i Jezus. Cierpieniu nadaje sens osoba, która je dźwiga. Ja znam teraz radość najpełniejszą, jaką można poznać: radosc z życia dla innych i poświęcenie się dla nich. To właśnie myśląc o cierpieniu Chrystusa, o Jego miłości na krzyżu, udało mi się zjednoczyć z Nim na zawsze" (Marthe Robin)

Umocniony słowami Marthe Robin, zwróciłem się do parafian, powierzając ich modlitwie swoje zdrowie. Po Świętach Wielkanocnych choroba oddalila mnie od parafii i ten fakt wyczerpuje mnie jeszcze bardziej niż słabość fizyczna.

W następstwie leczenia, szpital chce mnie wysłać do centrum medycznego na odpoczynek. Teraz, dzieki Ks.Pawłowi mogę spokojniej oddalić się, nawet jeżeli serce chciałoby pozostać między swymi.

Moje marzenie o parafii idealnej nie spelniło się, z powodu wielu wizji bardzo różnych, nie zawsze możliwych do realizacji, chociaż wiele zamierzeń zostało osiągniętych. Za przyjęcie mnie w parafii Sainte Trinité z serca dziękuję.

Drodzy Parafianie, bądźcie zjednoczeni z Waszymi duszpasterzami, zrezygnujcie z wizji zbyt osobistych, by iść razem drogą, która jest przed nami.

Rektor Polskiej Misji Katolickiej we Francji, Ks.inf. Stanislaw Jeż obiecal nam nowego wikariusza, od września tego roku. Jeśli zdrowie mi pozwoli, będę z Wami, a jeśli nie, to mimo wszystko pragnę pozostać do końca w parafii, ponieważ modlicie się bezustannie za Waszych zmarlych i Waszych kapłanów.

Cud jest zawsze możliwy, ale pozostaje wyjątkiem. Choroba zmusza nas do ofiary, budząc w wielu pragnienie służby, przypomina dni słabości, które są wpisane w życie każdego z nas. Daj mi nadzieję, która w sercu rośnie i sięga Nieba.

ks.dr Tadeusz Smiech proboszcz parafii sw Trojcy w Lyonie

Daj mi tę wiarę, co błyszczy jak w mroku
Światło latarni na brzegu stawiane.
(…)
Daj mi nadzieję, która w Tobie rośnie
I sięga nieba, które Twoim domem.
Daj mi tę miłość, co nigdy nie gaśnie,
Nawet gdy wszystko w życiu poplątane.
(Ks. Tadeusz Śmiech)