Przemijanie

Przemija czas i nie powraca,

Odchodzą ludzie i wieczność wkracza.

Jesteśmy, żyjemy i się trudzimy,

Na miarę naszej psychicznej wrażliwości,

mniej lub bardziej cierpimy.

Rok za rokiem mija nieubłaganie,

I każdy wykonuje swoje życiowe zadanie.

Okres młodości, to jak piękna zieleń wiosny,

I śpiew ptaków podniosły i radosny.

Okres dorosły, to jak upalne lata dni słoneczne,

Twórcze, radosne i bezpieczne.

Okres trzeciego wieku, to jak jesieni opadłe złote liście,

Pełne doświadczeń i patrzące na świat przejrzyście.

Okres starości, to jak zimy krótkie dni mroźne i uciążliwe,

W osamotnieniu ale prawie już w objęciach Ojca, szczęśliwe.

Oto oznaki przemijania życia,

Krótkotrwałości ziemskiego bycia.

Bo przemijanie jest jak stwarzanie,

Stwarzanie do pełnego życia ziemskiego,

Przemijanie do wieczności bycia niebieskiego.

W bliskości Ojca i nadziei życia wiecznego.

S.Lidia