Obudz sie, Polsko!

DO NARODU

Nie wiem, ilu nas jeszcze przetrwało w tej ziemi;

Tuszę, że znacznie więcej, niż zliczyć możemy.

Chciałbym na chwilkę wejrzeć w wasze dusze mroczne,

By odnaleźć iskierkę. Rozpalić ją mocniej.

Jak pochodnię… Ognisko… Wulkanem zagadać…

Słońcem wzejść, co z milionów iskierek się składa!

Wiem, że nie wszyscy w Boga jednego wierzymy;

Nie dbam o to, gdy Dobru wspólnemu służymy.

Dla mnie możesz być Żydem, Litwinem, Tatarem,

Kaszubą czy Ślązakiem, Łemkiem czy Madziarem,

Jeśli Polskę masz w sercu – klnę się tu, przed światem –

Będziesz mi druhem szczerym! Wspólnej sprawy bratem!

Jeśli ojciec twój zbłądził, dziad Ojczyznę zdradził

Nie pozwól, by twe losy Fatum dziś prowadził…

Sam wybierz swoją drogę, poszukaj w sumieniu

Prawdy, Dobra i Siły – byś się mógł odmienić…

Stańmy jak jeden Naród! Już Nadzieja świta

I przywróćmy nam wszystkim kraj – RZECZPOSPOLITĄ…

(z tomiku „Pro publico bono”)