Veillee pascale a Skomielna en Pologne-Wielka Sobota w parafii Skomielna Czarna

W dzisiejszy wieczór dziękuję Bogu za to, że mogłam mimo drzwi kościoła zamkniętych, przeżywać całe triduum paschalne z bliska, zaproszona przez ojca Proboszcza na ceremonie wraz z moją współ siostrą i dwoma mężczyznami. Mogliśmy być w środku kościoła.

Pan to dopuścił, żeby te Święta tak a nie inaczej przeżywać. Dał nam wyjątkowe szczęście, że mogłyśmy reprezentować tych wszystkich naszych parafian, którzy nie mogli wejść do świątyni ze znanych powodów. Wiele osób słuchało transmisji przez radio parafialne i przez internet. Nie jest to akurat najlepszy sposób by obchodzić tak ważne chwile przez środki medialne, ale lepsze to niż nic.

Tym razem kapłani byli odpowiedzialni za wszelkie przygotowania liturgii, ciemnicy i grobu Pańskiego. Trzeba przyznać, że byli kreatywni, Duch św. dodawał im swoich natchnień.,

Idąc za monstrancją w procesji rezurekcyjnej, tak blisko Zmartwychwstałego, bez tłumów ludzi, serce łzawiło z powodu cierpienia ludzi i stawiało, pytania, Panie co Ty nam chcesz powiedzieć przez te wszystkie wydarzenia, czy my cokolwiek pojmiemy z tych wydarzeń i czy zmienimy się na lepsze, przecież tak dalej nie można biegnąć na oślep.

Za kościoły otwarte, za czas adoracji, możliwość przystąpienia do Komunii św. i wszelkie łaski jakimi otaczasz każdą rodzinę zamkniętą w czterech ścianach, za chęć przetrwania epidemii i marzenia o lepszych czasach, których może nie docenialiśmy, dziękujemy Ci Panie i błagamy o Miłosierdzie nad światem i nad nami.

Confinée par le coronavirus en Pologne, j'ai pu participer au Triduum pascal dans ma paroisse, dans l'église fermée, avec 5 personnes à l'intérieur. Les cérémonies étaient célébrées comme s'il y avait de très nombreuses personnes. Les absents ont, cependant, pu suivre plusieurs messes par jour par la radio et par internet. La communion était distribuée dans l'après-midi à l'église, toutes les 15 minutes, pour que l'on puisse communier sans qu'il y ait de bain de foule.Il y avait aussi l'exposition du Saint Sacrement pour permettre de rester adorer le Seigneur.

J'ai eu du mal à ne pas pleurer d'émotion devant ce vide parlant. Nos églises, pendant les fêtes de Pâques (2 jours), étaient remplies de fidèles et maintenant ils sont obligés de rester chez eux. Ma mère, qui a 92 ans, dit qu'on n'a jamais été si éprouvés, même pendant les guerres. Ayons confiance en Dieu et en sa miséricorde pour le monde entier.