Christ est mort pour nous

Dlaczego Panie ? Wybrałeś samotność Ogrójca ?

Przyjąłeś kielich męki z rąk Twojego Ojca?

Koronę z ciernia i kolców na głowę wtłoczoną?

Całą Twoją godność boską i ludzką upokorzoną?

Dlaczego chłosty, upadki i ten krzyż niesiony w samotności,

I Twoje oczy na próżno szukające odrobiny litości?

Twoje konanie Panie w bólu i opuszczeniu, zdałoby sie przez Ojca,

Zapowiadało bliskość śmierci w promieniach zaćmionego słońca.

To tylko Miłość Twoja do nas Panie, sprawiła to oddanie.

Z wysokości krzyża na każdego spojrzałeś i swe życie za nas Bogu oddałeś.

Dziś Twój ciężar krzyża, nie jednemu nadaje sens życia i do Ciebie zbliża.

Umarłeś i zmartwychwstałeś, abyśmy życie mieli

I za innych oddać go w radością umieli.

Niech Exultetu słowa zabrzmią nam w uszach od nowa,

Od grobu pustego, Baranka Wielkanocnego , roku kapłańskiego.

Wesołego Alleluja!!