Bientôt bienheureuse Malgorzata Lucja Szewczyk

19.12.2011

Matka

Bientôt, une nouvelle Bienheureuse polonaise - Lucja Malgorzata Szewczyk.

Accueillant pendant une audience privée le préfet de la Congrégation pour les Causes des Saints, le Cardinal Angelo Amato, SDB, le pape a autorisé ce dicastère de la promulgation de 23 décrets. L'un d'eux concerne les vertus héroïques de la Servante de Dieu, polonaise, Lucja Malgorzata Szewczyk. Elle est née en 1828 à Wolyn, et elle mourut en 1905 à Nieszawa de Kujawy. Elle est à l'orgine de la Congrégation Religieuse Séraphiques.

La plus grande partie de sa vie se deroula dans des conditions très difficiles où se trouvaient les catholiques sous la domination russe. Dans cette situation elle a acquis la formation culturelle et religieuse ainsi que sa première expérience de vie consacrée à Dieu dans le Tiers-Ordre de Saint François. Très sensible à la souffrance humaine et à la pauvreté, elle a décidé au cours des trois années de son séjour en Terre Sainte, de consacrer sa vie au service des pauvres et des abandonnés. Elle est allée à Zakroczym où, sous la direction spirituelle du Père Honorat Kozminski elle a loué un appartement et elle a recueilli plusieurs femmes âgées abandonnés et malades. Elle les a soignées avec une véritable enthousiasme franciscain, imitant le Christ pauvre, humble et compatissant. Quand les premières candidates à la vie religieuses la rejoignent, elle fonda avec l'aide du bienheureux Honorat Kozminski la Congrégation des Sœurs Pauvres. Son but était de servir les pauvres et les souffrants, selon la devise choisie: "Tout pour Jésus par le Cœur douloureux de Marie". Après 10 ans d'activités clandestines sous la domination russe, la Congrégation s'installe à la Galice, et grâce à l'assistance spéciale de la divine Providence elle fonde la première institution à Hałcnow. C'est dans cette ville que de la main du cardinal Dunajewski les Sœurs reçurent l'habit monastique et prirent le nom de Filles de Notre-Dame des Douleurs - Séraphiques. Elle construsit le couvent important d'Auschwitz, qui est devenu la maison mère de la Congrégation en croissance.

Pendant 23 ans elle a conduit la Congrégation comme supérieur générale, avec une constance admirable pleine de vaillance, résultant de son union intime avec Dieu et de l'obéissance à Sa volonté. Grâce à son immense amour, elle devint un instrument inlassable de la miséricorde de Dieu envers les nécessiteux. La Fondatrice a choisi Notre-Dame des Douleurs comme modèle pour la mise en œuvre du charisme que ses sœurs ont mis en vigueur depuis plus de 130 ans, non seulement dans le pays et au-delà de ses frontières. L'opinion générale au sujet de la sainteté de la vie de servante de Dieu, fut qu'on appela la mère des pauvres et des orphelins. Elle a reçu également beaucoup de remerciements pour les grâces obtenues par son intercession. Tout ceci contribua aux efforts entrepris pour l'élever à la sainteté. La promulgation du décret d'aujourd'hui qui confirme ses vertus héroïques est un don remarquable pour la Congrégation et une source de grande joie.
Matka2
Polska, 20.12.2011

Publikujemy krótki życiorys sł. Bożej Małgorzaty Łucji Szewczyk, założycielki Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej – Serafitek.

Sł. Boża Małgorzata Łucja Szewczyk pochodziła z Wołynia. Większą część swego życia spędziła w bardzo trudnych warunkach, w jakich znajdowali się katolicy pod zaborem rosyjskim. W takiej sytuacji zdobyła formację kulturalną i religijną a także pierwsze doświadczenia życia oddanego Bogu w Trzecim Zakonie św. Franciszka. Bardzo wrażliwa na ludzkie cierpienia i ubóstwo, podczas trzy letniego pobytu w Ziemi Św. podjęła decyzję, że poświęci swe życie służbie ubogim i opuszczonym. Udała się do Zakroczymia gdzie, pod kierunkiem duchowym bł. Honorata, wynajęła mieszkanie i przyjęła kilka opuszczonych i chorych staruszek, którymi opiekowała się z prawdziwie franciszkańskim entuzjazmem, naśladując Chrystusa ubogiego, pokornego i miłosiernego. Gdy przyłączyły się do niej pierwsze kandydatki, z pomocą bł. Honorata Koźmińskiego założyła Zgromadzenie o nazwie Siostrzyczki Ubogich, którego celem była siostrzana posługa ubogim i cierpiącym, zgodnie z obranym hasłem: Wszystko dla Jezusa przez Bolejące Serce Maryi. Po 10 latach ukrytej działalności pod zaborem rosyjskim, przeniosła Zgromadzenie do ówczesnej Galicji i dzięki szczególnej pomocy Bożej Opatrzności założyła pierwszą placówkę w Hałcnowie. Tutaj z rąk kard. Dunajewskiego siostry otrzymały habit zakonny i przyjęły nazwę: Córki Matki Bożej Bolesnej – Serafitki. Następnie w Oświęcimiu wybudowała obszerny klasztor, który stał się domem macierzystym szybko rozwijającego się Zgromadzenia.

Sł. Boża przez 23 lata kierowała Zgromadzeniem, jako przełożona generalna, z podziwu godną stałością i męstwem, wynikającym z jej głębokiego zjednoczenia z Bogiem i posłuszeństwa Jego woli. Poprzez swoją bezgraniczną miłość stała się niezmordowanym narzędziem Bożego miłosierdzia wobec najbardziej potrzebujących. Matkę Bożą Bolesną obrała za wzór dla realizacji charyzmatu, który jej siostry wprowadzają w życie na przestrzeni 130 lat nie tylko w kraju, ale i poza jego granicami. Powszechna opinia o świętości życia Sł. Bożej, zwanej matką ubogich i sierót, oraz liczne prośby i podziękowania za łaski otrzymywane za jej wstawiennictwem, przyczyniły się do rozpoczęcia starań o wyniesienie jej na ołtarze. Promulgowanie dzisiaj dekretu potwierdzającego heroiczność jej cnót jest niezwykłym darem dla Zgromadzenia i źródłem ogromnej radości.

opr. s. Ancilla Stasiowska, wicepostulatorka

(rv/, © Radio Vaticana 2011)

Vatican, 20.12.2011