"Douce nuit" - "Wśród nocnej ciszy glos sie rozchodzi"

Quand sur le Bethleem du monde, la nuit obscure est tombée,

L'étoile de l'Espérance avec toute sa puissance s'est montrée.

La Parole incarnée de notre chair,

Est descendue pour habiter sur la terre.

Ineffable, l'Amour du Père a fait cette merveille,

Et permis à Marie d’ accueillir le Verbe Eternel .

Les anges et les bergers ont su Le reconnaître,

En suivant jusqu'à la crèche, l’étoile de leur Maitre.

Aujourd'hui, dans ce monde empli de désarroi,

Accueillons avec foi cet unique Roi,

Même s'il est le Père de tout l'univers,

il a besoin de nos humbles cœurs,

pour demeurer la joie

et le sens de l'existence humaine.    

S.L

......................................................................................................

Gdy nad Betlejem świata zapadła ciemna noc,

Gwiazda nadziei wzeszła i okazała swoją moc,

Słowo Wcielone zechciało przyjąć ludzkie Ciało,

zeszło na ziemię i między ludźmi zamieszkało.

Miłość przedziwna Ojca te wielkie rzeczy uczyniła,

Gdy Syna swego Jedynego, powić Maryi na sianie pozwoliła.

Anielskie chóry i pasterzy zastępy Boga witały,

pochwalne "Gloria" Małemu Dzieciątku śpiewały.

I my dzisiaj, wśród zamętu w świecie,

przyjmijmy z wiarą do serc to Jedyne Dziecię,

które choć Królem jest świata całego,

potrzebuje na mieszkanie serca pokornego,

by być sensem i radością istnienia ludzkiego.

Wdzięczni Bogu za dar Wcielenia

trwajmy przy Żłóbku w hołdzie uwielbienia.

S.L