Czy znam Dobrego Pasterza?

Wśród wielu uczestników wieczornego spotkania dyskusyjnego na temat wiary znajdowali się m.in. aktor i ksiądz. Zmęczeni dyskusją uczestnicy poprosili aktora, aby zarecytował coś dla odprężenia. Artysta zapytał obecnych, co chcieliby usłyszeć? Zaproponowano recytację Psalmu 23. Autor przyjął propozycję pod warunkiem, że ten sam psalm powie później ksiądz. Mistrz sztuki scenicznej i słowa mówił dokładnie, dźwięcznie. Gdy skończył, sala rozbrzmiała oklaskami. Następnie kapłan drżącym głosem wypowiadał słowa: „Pan jest moim pasterzem: nie brak mi niczego; pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach, prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, orzeźwia moją duszę…” Sala pogrążyła się w ciszy i zadumie:, gdy skończył, nikt nie klaskał, panowało milczenie. Po chwili jeszcze raz zabrał głos aktor: „Przyjaciele! Ja zdobyłem wasze uszy, lecz mój następca podbił wasze serca. Różnica polega na tym, że ja znam psalm, a on zna Pasterza”. (Ks. Z. Trzaskowski, Zdać się na Boga, Wyd. „Jedność”, Kielce 1992, s. 38-39). O czym można mówić w taką niedzielę? Oczywiście należy mówić o Dobrym Pasterzu i chyba tutaj nikt nie ma wątpliwości. Jednak należy pamiętać, że ta niedziela wprowadza nas w jeszcze jedną rzeczywistość Kościoła. Dzisiejsza niedziela to Światowy Dzień Modlitw o Powołania i mocą tej rzeczywistości wkraczamy w Tydzień Modlitw o Powołania do Służby w Kościele. Dlaczego dzisiejsza niedziela łączy w sobie te dwa elementy: Niedziela Dobrego Pasterza oraz Niedziela Modlitw o Powołania do Służby w Kościele? Powód jest bardzo prosty. Te dwie rzeczywistości znajdują się tak bardzo blisko siebie: dobry pasterz to duszpasterz, dobry pasterz to kapłan, który przez święcenia kapłańskie zjednoczony jest z Chrystusem w potrójnej funkcji: prorockiej, kapłańskiej i królewskiej (pasterskiej). Aby lepiej zrozumieć to połączenie, chciejmy sobie to na spokojnie poukładać. Jakie obrazy widzimy oczami wyobraźni, gdy słyszymy stwierdzenie „Dobry Pasterz”. Zapewne najpierw ten obraz naturalny: Podhale, Bieszczady, ogromne hale, stado owiec, wokół którego biega pies czy nawet psy pasterskie i oczywiście baca i kilku juhasów, którzy pilnują stada.

~~~~ o. Grzegorz Jaroszewski CSsR