Wszystkich Świętych

Wszystkich Świętych- Cmentarna, grobowa cisza.

Wiatr przewraca na grobach doniczki z chryzantemami,

Jakby kartki historii tych, których już nie ma między nami.

Deszcz spłukuje groby z kurzu zapomnienia, pamięci łzami,

A człowiek stoi w zadumie nad nadziemskimi sprawami.

 Stojąc nad grobami,  wspominamy tych, co ziemię opuścili,

I korzenie przyszłego, lepszego życia, w wieczności zanurzyli,

Oddając się w ręce Tego, Który ich stworzył na zawsze dla siebie,

Nie tylko na tym świecie, ale do przebywania razem z Nim w niebie.

Niech nas nie przestrasza myśl o opuszczeniu  świata,

Groby przykryją nasze ciała, ale dusza do Świętych ulata,

Bo Miłość nas stworzyła do pełnienia  dzieł miłości,

Teraz na ziemi i w niemożliwej do pojęcia wieczności.

Święci z utęsknieniem  od dawna na nas czekają,

śpieszmy się do nich dołączyć, bo nas zachęcają,

Wskazują drogę wyjątkowego ukochania Boga i człowieka,

Dają nam przykład jak się dostać do nieba, które otwarte czeka.