Pandemiczny okres Świąt Wielkanocnych

Świat się nam zmniejszył do obrazu ekranu,

I doprowadził nas do uniwersalnego stanu.

Jesteśmy wszędzie, gdzie tylko pragniemy być,

Bo internet ułatwia nam i przeszkadza żyć.

Czas nam meblują sprawy całego świata,

Z prędkością światła wieść do nas przylata,

A nie widzimy obok nas samotnego brata.

Stajemy się mocno skupieni na ekranie,

I nie słyszymy bliskich nam, głośne wołanie.

Żyjemy od dziecka w wirtualnym świecie,

Pandemia pokazuje co ten postęp niesie.

Czasy się zmieniają i ogarnia nas trwoga,

Szybko gdzieś biegniemy, tracąc z oczu Boga.

Usiądźmy na kolanach dobrego Ojca naszego,

Przytulmy się z miłością do czułego Serca Jego,

Pytajmy o to, czego od nas, swoich dzieci, oczekuje,

Bo przecież na  wszystkich liczy i bardzo miłuje.

Nadchodzące Święta są okazją do podziękowania,

Bogu za życie, mękę Syna  i moc Zmartwychwstania.

Z pustego grobu niech wytryśnie dla nas nowe życie łaski,

Jak o świcie poranka, słońce wysyła, swe promienne blaski.

S.Lidia