Nasza Mama, notre mère

Wielką nam mamo w domu pustkę uczyniłaś,

Gdzie przez 94 lata zawsze z nami byłaś,

Darzyłaś nas dobrocią Twego serca wielkiego,

Z uśmiechem przyjmowałaś z wizyta każdego.

Bogu nas na modlitwie stale polecałaś,

I nie tylko telefoniczny kontakt z nami miałaś.

Fizycznie bardzo cierpiałaś,

Nie skarżyłaś się i nie płakałaś,

Drutów z rąk nie wypuszczałaś,

Jedynie w niedziele i gdy gości miałaś.

Z rękami splecionymi różańcem, dzień rozpoczynałaś,

Tak samo się przed spaniem z nim nie rozstawałaś,

Wielkość Twego życia żadne słowo określić nie może,

Jest w nim bogactwo cnót, miłości i dobroci złoże.

Jak żyłaś tak tez odeszłaś, bo życzyłaś sobie,

Aby w chwili śmierci dzieci były przy Tobie,

Po mszy św. i Komunii odeszłaś w przestworza,

Gdzie Cię czeka wieczna miłość i obecność Boża.

Twój obraz oddanej i tolerancyjnej babci i mamy,

Dziś wszyscy w bolejących sercach chowamy,

Każde z Twych dzieci rozłąkę inaczej przeżywa,

Twój duch nas łączy, wśród nas żyje i nad nami czuwa.

Dziś Boga prosimy i liczymy na Tatę i Ciebie,

że nam wyprosicie łaskę spotkania się całej rodziny w niebie.

Do spotkania.