Rencontre dans le silence

Dlaczego Panie, na mnie spojrzałeś,

Jak tyle doskonalszych ode mnie miałeś,

Dalej nie otrzymujesz wielkich doskonałości,

Ale przeciętność, oschłość i brak miłości.

Umówiłeś się  ze mną w ciszy i wiosennej naturze,

By podziwiać kwiaty w słońcu, śnieg a nawet i burze.

Dałeś mi czas i łaskę na spotkanie z Toba,

By zobaczyć, czy  idę nadal, Twoja święta droga.

Ukazałeś mi niemoc z braku z Toba zażyłości,

 I chęć powrotu do mojej pierwszej gorliwości.

Tylko Twa miłość i chodzenie w Twojej obecności,

Może nadać sens życiu memu w codzienności,

Przytul i pociągnij mnie mocno do siebie,

Bym żyjąc na ziemi, czuła się blisko Ciebie.                   

Twe Serce pełne miłości, niech rano mnie budzi,

Daje sens memu życiu i z radością posyła do ludzi.

Nie spuszczaj ze mnie Twego oka Panie,

A wola Twoja niech się przeze mnie i we mnie stanie.

 S.Lidia