Spotkanie z Milczącym

Patrzę w Hostie i widzę Twoje smutne oczy,

I krzyż, gdzie z Twoich ran krew obficie broczy.

Widzę ofiarę Twej Meki i ogrom Twojej miłości,

I pragnę byś mi przebaczył, wszystkie złe skłonności.

Oddać Ci pragnę to wszystko co się składa na moje powołanie,

Moje dzieciństwo, radość życia, talenty, sukcesy i Twoje zawołanie,

Przeprosić za to, ze często gubiłam Cie w biegu życia,

Szukając własnych przyjemności i lepszego bycia.

Pragnę zatrzymać Cie przy sobie i z oczu nie gubić,

W Twojej obecności już rano się budzić,

Śpieszyć do kaplicy na wspólne spotkanie,

A potem do chorych na ich zawołanie.

Proszę dla mnie o cierpliwość i ciche zachowanie,

by we wspólnocie była radość i Ciebie szukanie,

Otwórz nas na Twoja obecność w każdej z nas,

By umieć rozpoznać w każdej Twój Panie obraz.

Skradłam Ci Panie wiele czasu i zamknęłam w komputerze,

I w tej dziedzinie Panie o pomoc proszę strzeże,

Tylko z Toba i w Tobie swe szczęście znajduje,

I w te rekolekcje poprawę szczera obiecuje.

Szukaj mnie i wołaj gdy ścieżki pomylę,

Bo daleko nie zajdę o własnej mej sile.

S.Lidia